Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Do logopedy

Najczęściej zadawane pytania do logopedy:

Ile czasu trwa terapia logopedyczna?

 

Czas trwania terapii logopedycznej jest uzależniony od kilku czynników: rodzaju wady wymowy dziecka, częstotliwości zajęć i systematyczności pracy w domu oraz od indywidualnego tempa rozwoju dziecka.

 

 

Co to jest dyslalia?

 

Według klasyfikacji ICD-10 termin dyslalia to specyficzne zaburzenia artykulacji, które wyróżnione są wśród specyficznych zaburzeń rozwoju mowy i języka i określone jako takie, kiedy ,"stopień umiejętności posługiwania się przez dziecko dźwiękami mowy jest niższy od poziomu odpowiedniego dla jego wieku umysłowego, ale poziom umiejętności językowych jest prawidłowy." Więcej informacji w artykule Kilka słów na temat dyslalii

 

 

Jak długo trzeba pracować z dzieckiem w domu?

 

Systematyczność pracy z dzieckiem w domu jest wprost proporcjonalna do tempa postępów w terapii logopedycznej. Pracujmy z dzieckiem codziennie, po 5 - 10 minut, wykorzystując sytuacje codzienne, uczmy przez zabawę, np. usprawniajmy aparat artykulacyjny prosząc dziecko, by po zjedzonej czekoladce dokładnie, przy szeroko otwartej buzi, oblizało swoje usta.

 

 

Który etap terapii logopedycznej jest najdłuższy?

 

Wyróżniamy sześć etapów terapii logopedycznej nad daną głoską, tj. izolacja, sylaby, wyrazy, wyrażenia, zdania i mowa spontaniczna. Najdłuższym etapem terapii logopedycznej jest utrwalenie prawidłowej wymowy dziecka w jego codziennych wypowiedziach. Często w grupie przedszkolnej/szkolnej, środowisku domowym dziecko nie kontroluje swojej wymowy i pojawia się błędna artykulacja. Szczególnie na tym etapie opiekunowie dziecka proszeni są o aktywne włączenie się do pracy, ponieważ to oni najwięcej czasu spędzają z dzieckiem i słuchają jego swobodnych wypowiedzi.

 

 

Czy dzieci wyrastają z wad wymowy?

 

Nie. Dzieci starsze, które zdają sobie sprawę z błędów artykulacyjnych, jakie popełniają, same zaczynają nad nimi pracować, metodą prób i błędów szukać miejsca artykulacji danej głoski. Ponad to, mogą pojawić się elizje, czyli opuszczanie danego dźwięku, lub zastępowanie wyrazu innym. I tak na przykład, gdy dziecko nie realizuje głoski /r/, wyraz /rover/ może zrealizować jako /ove/ bądź pojazd na dwóch kółkach. Pamiętajmy, że problemy logopedyczne, to pierwsza kropla, która drąży skałę. Na nie nakładają się problemy emocjonalne, związane z wycofywaniem się z grupy rówieśniczej, jeżeli dziecko nie jest rozumiane przez innych, wstyd przed występowaniem publicznym w przedstawieniach, niechęć do zabierania głosu na zajęciach, odpowiadania na pytania nauczyciela, przez co dziecko może być odbierane jako ciche, zamknięte w sobie i nieaktywne na zajęciach oraz nawarstwiające się problemy w szkole, szczególnie związane z pisownią.

 

 

Jakie są konsekwencje nieprawidłowej artykulacji?

 

Konsekwencji nieprawidłowej artykulacji jest wiele. Przede wszystkim dziecko narażone jest na szereg pytań i stwierdzeń, takich jak ,,Co powiedziałeś?", "Powtórz", ,"Nie rozumiem co mówisz", dziecko wycofuje się z funkcji nadawcy mowy, traci chęć wypowiadania się. Wtedy problemy dziecka nawarstwiają się, ponieważ nie rozwija on swojego systemu językowego, pojawiają się problemy emocjonalne i społeczne, związane z wycofywaniem się z interakcji społecznych. Należy również zwrócić uwagę na problemy szkolne, podczas nauki czytania i pisania.

 

 

Co to znaczy: krótkie wędzidełko podjęzykowe?

 

Wędzidełko podjęzykowe to włóknisty twór, który łączy dolną część języka z dnem jamy ustnej. Aby sprawdzić, czy jego długość jest odpowiednia można poprosić dziecko, by uniosło język, przy szeroko otwartej buzi, do górnych zębów. Przykrótkie wędzidełko podjęzykowe - ankyloglosja ogranicza ruchy języka, uniemożliwia jego pionizację, a co za tym idzie prawidłową artykulację głosek /sz, ż/rz, cz, dż, l, r/. W zależności od długości wędzidełka logopeda może rozpocząć masaż, mający na celu jego rozćwiczenie lub skierować dziecko do specjalisty, który ostatecznie podejmie decyzję o podcięciu wędzidełka, tj. zabiegu frenotomii. Zabieg ten jest bezbolesny i trwa kilka minut.

 

 

Kiedy mówimy o ORM - Opóźnionym Rozwoju Mowy?

 

Opóźniony rozwój mowy oznacza, że dziecko w danym wieku nie posługuje się mową w stopniu uznanym za prawidłowy, dla danego wieku. Diagnoza różnicowa pozwala na zakwalifikowanie konkretnego przypadku do jednej z dwóch grup objawów: samoistnego opóźnienia rozwoju mowy (SORM), którego przyczyny są związane z indywidualnym tempem i rytmem rozwoju dziecka oraz niesamoistnego rozwoju mowy dziecka (NORM), będącego następstwem zaburzeń o określonej etiologii. Wyróżniamy dwie formy Opóźnienie Rozwoju Mowy: 1. Proste ORM, gdy zdolność mówienia rozwija się według normalnych etapów rozwojowych, tylko tyle, że z opóźnieniem i zwykle po 3 roku życia dziecka obserwujemy wyrównanie się opóźnienia i 2. Opóźniony Rozwój Mowy, który wyrównuje się w dłuższym czasie niż Proste ORM, proces ten trwa do 5-6- roku życia dziecka.

 

 

Kiedy rodzic powinien zgłosić się z dzieckiem do logopedy?

 

Ważne, by rodzic, który zaniepokojony jest rozwojem mowy swojego dziecka, skonsultował się z logopedą, który po dokładnym badaniu, rozwieje wątpliwości rodzica bądź też rozpocznie odpowiednią terapię. Niepokojące objawy opiekun dziecka może zauważyć bardzo wcześnie, np. jąkanie, bardzo ubogi słownik bierny i czynny, problemy z tworzeniem zdań, czy też wsuwanie języka między zęby, przy artykulacji poszczególnych głosek. Już z dzieckiem kilkumiesięcznym/ rocznym możemy rozpocząć terapię logopedyczną.

 

 

Jak wspomagać rozwój mowy dzieci?

 

Rodzicu pamiętaj! Twoja wypowiedź jest wzorem, według którego dziecko uczy się mówić. Powinna być zawsze pełna i poprawna, a wszystkie głoski wymówione prawidłowo. Nie naśladuj wymowy Twojego dziecka, lecz dostarczaj mu prawidłowych wzorów.

 

 

STYMULACJA ROZWOJU MOWY DZIECKA

  1. "Kąpiel słowna" - opisuj dziecku to co widzisz i co robisz za pomocą krótkich wypowiedzi, rozmawiaj z dzieckiem tak często, jak to możliwie

  2. Czytaj i opowiadaj dziecku. Układajcie historyjki obrazkowe i opowiadajcie. Rozwija to myślenie przyczynowo - skutkowe.

  3. Śpiewaj z dzieckiem piosenki - wpływa to na pogłębienie oddechu, aktywniejsze działanie przepony oraz wzmocnienie narządu głosowego. Treść piosenek rozwija wyobraźnię, zainteresowania dziecka, wzbogaca jego słownictwo, pomaga w doskonaleniu wymowy i sprzyja koncentracji uwagi.

  4. Kontakt z rówieśnikami mobilizuje do mówienia i stwarza sytuacje aktywizujące spontaniczną mowę dziecka.

  5. Zagadki dla dzieci rozwijają mowę i myślenie dziecka. Pomagają w opanowywaniu umiejętności definiowania pojęć, uogólniania, rozszerzają zasób słownictwa.

 

Zapraszamy do skorzystania z oferty logopedy