Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Psychologiczny portret agresora

Cały czas słyszy się o agresji wśród dzieci w szkołach, na podwórkach. Dorośli mają często problem z rozwiązaniem problemu i pomocy ofiarom przemocy rówieśniczej. Warto zwrócić uwagę, które z dzieci mogą być potencjalnymi agresorami, a które ofiarami aktów przemocy. Przedstawiamy poniżej portrety psychologiczne agresora oraz ofiary. 

 

 

Psychologiczny portret agresora:

  • Jest to najczęściej dziecko aktywne i energiczne, chce zapanować nad otoczeniem i podporządkować sobie innych.
  • Pochodzi z rodziny problemowej (alkoholizm, przemoc, przestępstwa, rozwody, bieda itp.), w której rodzice stosują podwójne wzorce zachowań (co innego mówią, a co innego robią). Te czynniki mogą wywołać w dziecku wrogość w stosunku do otoczenia.
  • Agresor czerpie różne korzyści ze swoich zachowań, najczęściej materialne i psychiczne. Jego ofiara musi mu dostarczać różnych rzeczy np. papierosów, czy czegoś innego, czego potrzebuje.
  • Wśród najbliższych znajomych cieszy się swoistym prestiżem.
  • Ma niską samokontrolę, jest impulsywny, łatwo wpada w gniew.
  • Gdy przeżywa strach lub stres wykazuje tendencję do agresji.
  • Ma stałe, utrwalone wzorce do stosowania przemocy.
  • Trudno jest mu stosować się do ogólnie przyjętych zasad.
  • Przyjmuje postawy wrogie, generalnie jest nastawiony na "nie".
  • Jest zadowoleny z własnych zachowań, nie odczuwa wstydu i winy.
  • Świetnie umie udawać.
  • Wcześnie prezentuje antyspołeczne wzorce zachowań (kradnie, pije alkohol, bierze narkotyki, niszczy mienie społeczne).

 

Psychologiczny portret ofiary:

 

  • Zazwyczaj jest to dziecko wrażliwe, ostrożne, z niską samooceną, mało pewne siebie.

  • Jest załamany i nieszczęśliwy, ponieważ jest przezywany, poniżany, wyśmiewany, ośmieszany i zmuszany do posłuszeństwa przez agresora. Wstydzi się roli ofiary i najczęściej nie jest akceptowany przez innych.

  • W desperacki sposób usiłuje zdobyć akceptację agresora (np. kradnie dla niego).

  • Sam może zacząć używać przemocy w stosunku do słabszych.

  • Nie jest zdolny do wyrażania swoich uczuć i dobrej komunikacji z otoczeniem z powodu strachu i zamknięcia w sobie.

  • Jest przeraźliwie samotny.

  • Cechuje go irytacja i nagłe wybuchy, ma nieoczekiwane zmiany nastroju.

  • Ma kłopoty z wypowiadaniem się.

  • Traci zainteresowanie nauką i ma z nią kłopoty.

  • Nagle nie lubi szkoły i zaczyna unikać chodzenia do niej.

  • Spóźnia się do szkoły, w szkole trzyma się blisko nauczycieli lub innych dorosłych.

  • Z trudnością zabiera głos w klasie, jest niespokojy i niepewny siebie.

  • Uskarża się na bóle głowy i brzucha (zwłaszcza rano), nie ma apetytu.

  • Ma podarte ubrania, zniszczone rzeczy osobiste, siniaki i rany na ciele, zadrapania i ślady których nie można wyjaśnić, a to oznacza, że powstały w wyniku fizycznych napaści na niego. 

 

 

Małgorzata Niedzieska - psycholog

 

 

Przeczytaj także: